KRAŃCOWA FORMA

U Cycerona idiota — to człowiek prywatny, nie mieszający się do żadnych spraw publicznych, czyli odcięty od świata, nie mający wspólnych więzi z ludźmi, nie reagujący na bodźce zewnętrzne. Bywa „idiotyczny” styl naukowy, którego nienajjaskrawszym jeszcze okazem jest np. zdanie (z tekstu prawniczego): „odwet jest formalnie usprawiedliwiony wówczas, gdy merytorycznie dany wet jest adekwatny do podstawy”. Indywidualna idiomatyczność takiego stylu stanowi prze­grodę oddzielającą autora od jego środowiska: brak „równoważenia się jednostkowego organizmu ze środowiskiem” jest w zasadzie objawem pa­tologicznym także w zakresie języka. Badanie idiomatyzmów językowych to badanie form ekspresji w całej ich środowiskowej konkretności.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!